28 grudnia 1852 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a 13 czerwca 1855 roku profesorem zwyczajnym (po przejęciu w 1854 wykładów z filologii klasycznej po zmarłym prof. Carlu Biesterze). Każdego roku w czasie ferii jesiennych odbywał podróż do swojej miejscowości rodzinnej, skąd w roku 1868 nie dane mu było powrócić, gdzie zmarł i gdzie został pochowany.
W roku 1856 wraz z Andreasem Thielem, Antonem Pohlmannem, Carlem Peterem Woelkym, Josephem Benderem i Johannem Saage był jednym z członków założycieli Warmińskiego Towarzystwa Historycznego (Historischer Verein für Ermland)Ermland hat eine sehr interessante Geschichte, Mario Glauert, str. 7675 Jahre Historischer Verein für Ermland. Von Studienrat Franz Buchholz, str. 469.
Przypisy
Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Braniewie Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Urodzeni w 1810 Kategoria:Zmarli w 1868 Kategoria:Członkowie Warmińskiego Towarzystwa Historycznego