Antoni Starczewski (ur. 3 maja 1924 w Łodzi, zm. 16 sierpnia 2000) – polski artysta oraz nauczyciel akademicki związany ze sztuką awangardową. Jeden z przedstawicieli grupy łódzkich awangardzistów należących do tzw. "kręgu Strzemińskiego" (m.in. obok Lecha Kunki, Stanisława Fijałkowskiego i Stefana Krygiera), czyli osób skupionych wokół myśli malarza i wykładowcy Władysława Strzemińskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny nauczycielskiej, ojciec - Franciszek, matka - Alina, była od 1927 nauczycielką szkoły dla dzieci głuchych w ŁodziStulecie szkoły dla głuchych w Łodzi, oprac. E. Woźnicka. Łódź, 2015, s. 9, 10, 16, 17 (fot.), 18 (fot.).. W 1945, uczęszczając jeszcze do klasy maturalnej w liceum, zapisał się na studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Jednym z wykładowców był wówczas Władysław Strzemiński, który miał duży wpływ na późniejszą twórczość Antoniego Starczewskiego.
Studia ukończył w 1951 i następnie pracował jako projektant przemysłowy w Łodzi oraz Włocławku. Jako nauczyciel akademicki rozpoczął pracę w 1955 na macierzystej uczelni, gdzie w 1982 uzyskał tytuł profesora. Prowadził równocześnie, w latach 1956-1994, pracownię tkaniny i gobelinu, a od 1982 był kierownikiem Katedry Tkaniny na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego.