Andriej Pietrowicz Wariuchin (ros. Андрей Петрович Варюхин, ur. w Kasimowie, zm. 1 listopada 1987 w Leningradzie) – radziecki wojskowy, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył szkołę podstawową, od maja 1919 służył w Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej – walkach z armią Judenicza, i walkach z fińskimi wojskami w Karelii, w 1920 skończył kursy dowódcze. Walczył w wojnie z Polską, od 1922 należał do RKP(b), w 1925 ukończył wyższą szkołę pedagogiczną, a w 1932 kursy doskonalenia kadry dowódczej przy szkole artylerii w Sewastopolu. Był dowódcą kompanii, potem batalionu, oraz pomocnikiem naczelnika szkoły wojskowej. Od 28 lipca 1941 brał udział w wojnie z Niemcami jako szef sztabu brygady na Froncie Północnym i Leningradzkim, od września 1941 do stycznia 1942 dowodził batalionem, został ranny i odesłany na leczenie, w marcu i kwietniu 1942 dowodził pułkiem w 54 Armii Frontu Leningradzkiego, 6 kwietnia został ponownie ranny. Od listopada 1943 do lutego 1945 dowodził pułkiem piechoty 15 Dywizji Piechoty 61 Armii Frontu Białoruskiego i 1 Frontu Białoruskiego, w lutym i marcu 1945 był zastępcą dowódcy, potem dowódcą 15 Dywizji Piechoty w 65 Armii 2 Frontu Białoruskiego.