100 Dywizja Strzelców (niem. 100. Jäger-Division) – jedna z niemieckich dywizji strzelców. Utworzona została 17 kwietnia 1943 r. w zastępstwie zniszczonej pod Stalingradem 100 Lekkiej Dywizji Piechoty (100. Leichte Infanterie-Division). Dywizja składała się z członków pochodzących z terenow Austii oraz mieszkańców Górnego Śląska. W późniejszym etapie wojny dywizja składała się z członków pochodzących z większości regionów geograficznych Niemiec, a także z wielu niemieckojęzycznych Walonów (Belgów/Francuzów).

Dowódcy Generalleutnant Willibald Utz, od 25 kwietnia 1943, Oberst Hans Kreppel, od 1 stycznia 1944, Generalmajor Otto Schury, od 9 lutego 1945.

Skład 54. pułk strzelców 227. pułk strzelców 83. pułk artylerii 100. batalion inżynieryjny 100. batalion rozpoznawczy 100. batalion niszczycieli czołgów 100. batalion łączności 100. batalion zapasowy 100. dywizyjne oddziały zaopatrzeniowe

Szlak bojowy Po zniszczeniu 100 Lekkiej Dywizji Piechoty pod Stalingradem, została ona odtworzona w marcu 1943 roku. W okresie odbudowy dywizja została przeniesiona do Albanii, gdzie miała za zadanie zwalczanie grup partyzanckich. Sytuacja skomplikowała się, gdy we wrześniu 1943 roku Włochy przeszły na stronę aliantów. Dywizja musiała zabezpieczyć wybrzeże przed Włochami. W grudniu 1943 roku otrzymała nowe logo.