W tym czasie dywizja miała ponownie czas na odpoczynek. Batalion niszczycieli czołgów został wysłany na szkolenie do Mławy. Po utracie pozycji w Karpatach, dywizja musiała wycofać się na nowe pozycje, gdzie wzmocniono ją dużą liczbą rekrutów. Po ustabilizowaniu frontu, 10 października dywizja została przetransportowana na Linie Ludwig na Słowacji.
Na nowej pozycji do dywizji dołączyli świeży rekruci. 3 października wyszkolone jednostki niszczycieli czołgów wróciły z nowym uzbrojeniem, w tym z Panzerjäger IV. W ostatniej bitwie na Słowacji dywizja po raz pierwszy spotkała się z czołgami IS-2, które zniszczyła w walce.
18 stycznia dywizja została przeniesiona na Górny Śląsk. Pierwszego dnia wzięła udział w ciężkich walkach w rejonie Koźla. Po obronie i przeprowadzeniu kontrataków, dywizja musiała ustabilizować front w rejonie Krapkowic, gdzie Rosjanie przekroczyli most na Odrze. 25 stycznia Strzelcy zdobyli miasto bez większych walk. Od tego czasu niemieckie siły musiały bronić fabryki papieru przed siłami rosyjskimi. 9 lutego dywizja została rozlokowana na pozycja w okolic Strzelec. Dywizja kontynuowała walki w rejonie Dolnego Śląska aż do ostatniego dnia wojny.