Kamienica liczy trzy kondygnacje, dwie mieszkalne kondygnacje poddasza i dwukondygnacyjny strych oraz piwnicę. Czteroosiowy budynek pokryty jest dwuspadowym dachem w układzie szczytowym; budynek przedzielony jest dwoma traktami. Najbardziej dekoracyjna część kamienicy, elewacja frontowa, ozdobiona została bogatą dekoracją sztukatorską. Elewacja została wyraźnie podzielona na parterową część handlową, część mieszkalną (II i III piętro) oraz na kondygnacje strychowe i część szczytową ozdobioną wolutami i centralną wazą. Okna kamienicy zostały otoczone profilowanymi opaskami z uszakami. Naczółki okien pierwszego piętra tworzą równocześnie falisty gzyms, co według architekta profesora Wojciecha Brzezowskiego może wskazywać na wzorowanie się ówczesnego projektanta na architekturze saksońskiejRynek 18: Barokowa perła południowej strony.. W nadokiennikach tej kondygnacji umieszczono sztukatorskie przedstawienia: wg Steina czterech pór dnia, zaś wg profesora Olgierda Czernera czterech pór roku. Między oknami znajdują się pilastry ozdobione wolutami, ornamentem cekinowym, dzwoneczkami i wizerunkami kobiecych oraz męskich twarzy. Nad oknami trzeciej kondygnacji znajdowały się trójkątne nadokienniki o przerwanych podstawach i wypełnione były dekoracją rzeźbiarską. Czterokondygnacyjny szczyt kamienicy podzielony był gzymsem na dwie części.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kamienica przy Rynku 18 we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.