Irona Nikołajewna Lewczenko (ros. Ирина Николаевна Левченко, ur. 15 marca 1924 w Kadyjewce, zm. 18 stycznia 1973 w Moskwie) – radziecka oficer, sanitariuszka, Bohater Związku Radzieckiego (1965).
Życiorys Była narodowości rosyjskiej, jej ojciec był zastępcą ludowego komisarza komunikacji drogowej ZSRR. Skończyła 9 klas szkoły w Artiomowsku, od 1936 mieszkała w Moskwie, od czerwca 1941 uczestniczyła w wojnie z Niemcami, 23 czerwca 1941 wyznaczono ją dowódcą oddziału drużyny sanitarnej obrony przeciwlotniczej miasta Moskwy. Od 6 lipca 1941 służyła w Armii Czerwonej, początkowo jako sanitariuszka plutonu, potem instruktorka sanitarna kompanii 744 pułku piechoty 149 Dywizji Piechoty 28 Armii i 43 Armii Frontu Zachodniego, podczas walk pod Smoleńskiem i bitwy pod Moskwą udzieliła pierwszej pomocy medycznej ponad stu rannym żołnierzom, w listopadzie 1941 została kontuzjowana i odesłana do szpitala. Po wyleczeniu w styczniu 1942 została instruktorką sanitarną batalionu 39 Brygady Piechoty na Froncie Krymskim, gdzie udzieliła pomocy 28 żołnierzom;