Alfred Neumann, „Ali” (ur. 15 grudnia 1909 w Schöneberg, zm. 4 stycznia 2001 w Berlinie) – niemiecki komunista, sportowiec, wschodnioniemiecki działacz państwowy i polityczny SED.
Życiorys Neumann był synem stolarza i introligatorki. Ukończył szkolenie w zawodzie stolarza. W 1919 wstąpił do robotniczego związku sportowego (Arbeitersportverein) „Fichte” i uprawiał dziesięciobój lekkoatletyczny. W 1925 został członkiem Niemieckiego Związku Zawodowego Pracowników Stolarskich (Dt. Holzarbeiterverb. der Gewerkschaft), w 1928 Grupy Walki o Czerwony Sport (UnitKampfgemeinschaft für Rote Sporteinheit) (KG), w 1929 KPD, a w 1930 Zarządu Landu KG. W latach 1933–1934 pracował nielegalnie dla KG. Choć był członkiem ekipy olimpijskiej przygotowującej się do udziału w Olimpiadzie w 1936 w Berlinie, w 1934 wyemigrował przez Danię, Szwecję i Finlandię do ZSRR, gdzie pracował jako trener w związku sportowym a następnie w Centralnym Instytucie Sportu (Государственный центральный ордена Ленина институт физической культуры имени И. В. Сталина) w Moskwie. W lutym 1938 został wydalony z ZSRR za brak obywatelstwa radzieckiego. Udało mu się przyjechać w marcu 1938 przez Francję do Hiszpanii, gdzie jako żołnierz 42 Batalionu XI Brygady Międzynarodowej im. Ernsta Thälmanna brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej i został ranny.