Jego postawa spotkała się z oburzeniem wielu niemieckich jeńców wojennych.
Po II wojnie światowej thumb|Willa Friedricha Paulusa w Dreźnie-Oberloschwitz thumb|upright|Friedrich Paulus podczas konferencji prasowej w Berlinie Wschodnim w 1954 roku thumb|upright|Grób Friedricha Paulusa Po zakończeniu wojny Friedrich Paulus pozostał w Związku Radzieckim. Na początku 1946 roku przewieziono go do Niemiec, aby zeznawał jako świadek w procesie niemieckich zbrodniarzy wojennych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze. Zrelacjonował wówczas swoją rolę w przygotowaniu operacji Barbarossa, a jako jej głównych architektów wskazał Wilhelma Keitla, Alfreda Jodla i Hermanna Göringa. Chociaż swoimi zeznaniami spełnił oczekiwania radzieckich „opiekunów”, ci odmówili mu spotkania z ciężko chorą wówczas żoną. Zmarła w 1949 roku nie zobaczywszy już więcej męża.