Maurycy Herling-Grudziński właśc. Abram Mojżesz Herling vel Grudziński (ur. 6 października 1903 w Kielcach, zm. 21 grudnia 1966) – prawnik, adwokat, w okresie PRL sędzia Sądu Najwyższego.
thumb|240px|Grobowiec rodzinny Maurycego Herlinga-Grudzińskiego Życiorys Urodził się 6 października 1903 w Kielcach. Jego ojciec Jakub vel Józef Herling-Grudziński był Żydem, matka, Dobrysia z Bryczkowskich, Polką z Grodna. Miał brata Gustawa oraz siostry Eugenię i Łucję, która była żoną płk. Mariana Utnika.
Uczęszczał do szkoły przygotowawczej, później do rosyjskiego gimnazjum. Jego naukę przerwał wybuch I wojny światowej.
W 1916 został uczniem Gimnazjum Państwowego im. J. Śniadeckiego w Kielcach. W trakcie nauki wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i jako artylerzysta wziął udział w Bitwie Warszawskiej.
Ukończył prawo cywilne. Po przeprowadzce do Warszawy, w 1929 otworzył kancelarię adwokacką.
Podczas okupacji niemieckiej działał w Radzie Pomocy Żydom „Żegota”, założył komórkę pod pseudonimem „Felicja” (od imienia swojej żony), która udzielała pomocy Żydom, m.in. w formie znajdowania kryjówek, przydziału fałszywych dokumentów, rozdziału zapomóg. Udzielił schronienia ok. 40 osobom we własnym domu na Boernerowie. Pod opieką „Felicji” pozostawało ok. 1/5 Żydów ukrywających się w okupowanej Warszawie.