Cezar Lwowicz Kunikow (ros. Цезарь Львович Куников, ur. w Rostowie nad Donem, zm. 14 lutego 1943 w Gelendżyku) – radziecki oficer piechoty morskiej, major, Bohater Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej. Od 1918 mieszkał w Jessentukach, od 1920 w Baku, 1924-1925 w Makiejewce, później w Moskwie, gdzie pracował w fabryce jako ślusarz i tokarz. W 1928 wstąpił do Wyższej Szkoły Wojskowo-Morskiej w Leningradzie, przerwał naukę z powodu ciężkiej choroby, później pracował jako mechanik w marynarce wojennej. W 1930 wrócił do Moskwy, kierował sektorem moskiewskiego komitetu Komsomołu, w 1935 ukończył Moskiewską Akademię Przemysłową i Moskiewski Instytut Inżynieryjny, później pracował jako technolog w zakładzie budowy maszyn, w 1939 był dyrektorem Centralnego Instytutu Naukowo-Badawczego Technologii Budowy Maszyn, potem redaktorem odpowiedzialnym gazety „Maszynostrojenije”.