Kamienica Pod Złotą Koroną () – kamienica na wrocławskim rynku, na jego wschodniej pierzei, na tzw. stronie Zielonej Trzciny lub Zielonej Rury (niem. Grüne-Rohr-Seite); była jedną z najwcześniejszych dzieł śląskiego renesansu.
Historia i architektura kamienicy thumb|left|Kamienny portal z 1528 thumb|left|Kamienica Pod Złotą Koroną w latach 1900–1902 thumb|left|Dom handlowy „Goldene Krone” wybudowany w 1906 (z prawej strony) i widoczny dom towarowy braci Barasch po lewej
Istnienie kamienicy udokumentowane jest od XV wieku; z 1471 zachowała się informacja o znajdującej się wówczas w kamienicy winiarni walońskiej lub włoskiejG. Myśliński „Wrocław w przestrzeni gospodarczej Europy (XIII-XV wiek). Centrum czy peryferie?” Wrocław 2009, s. 466, za: Goliński s. 184., przy czym Mateusz Goliński identyfikuje winiarnię w przeciwległym narożniku Rynku, w kamienicy 27–28. Według historyka Normana Daviesa kamienica należała wówczas do biskupa wrocławskiego Jana ThurzoNorman Davies, Roger Moorhouse, Mikrokosmos. Portret miasta środkowoeuropejskiego, wyd. Znak Wrocław 2011..W 1521 kamienica została zakupiona przez kupca Johana von Holtza z Kolonii, który dwa lata później rozpoczął jej modernizację trwającą do 1528.