Pseudopałanka (Pseudocheirus) – rodzaj ssaków z podrodziny pseudopałanek (Pseudocheirinae) w obrębie rodziny pseudopałankowatych (Pseudocheiridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Australii (włącznie z Tasmanią).
Morfologia Długość ciała 29–40 cm, długość ogona 29–41 cm; masa ciała 0,7–1,3 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1837 roku irlandzki przyrodnik William Ogilby w artykule poświęconym obserwacjom dotyczącym przeciwstawnej sile kciuka u niektórych ssaków, uważanej za cechę zoologiczną, oraz naturalnych pokrewieństw, które istnieją między torbaczami, opublikowanym w czasopiśmie Magazine of Natural History and journal of Zoology, Botany, Mineralogy, Geology and Meteorology. Ogilby wymienił dwa gatunki – Phalangista Cookii Desmarest, 1817 (= Didelphis peregrinus Boddaert, 1785) i Phalangista gliriformis Bell, 1829 (= Phalangista nana Desmarest, 1818) — nie wskazując gatunku typowego; gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenia) Phalangista Cookii Desmarest, 1817 (= Didelphis peregrinus Boddaert, 1785) (pseudopałanka wędrowna).