Wiewiórnik (Dremomys) – rodzaj ssaków z podrodziny wiewiórczaków (Nannosciurinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).

Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 165–228 mm, długość ogona 130–220 mm; masa ciała 150–335 g.

Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1898 roku francuski zoolog Pierre Marie Heude w artykule zatytułowanym Badania odontologiczne. Trzecia część. Gryzonie: Spermophilus. — Sciurus, opublikowanym w czasopiśmie „Mémoires concernant l’histoire naturelle de l’empire chinois”. Heude wymienił kilka gatunków – Sciurus pernyi , Dremomys collaris (= Sciurus davidianus ), Dremomys latro (= Sciurus davidianus ) i Dremomys saltitans (= Sciurus davidianus ) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) jest Sciurus pernyi (wiewiórnik długonosy).

Etymologia Dremomys: dromas ‘bieganie’, od τρεχω trekhō ‘biegać’; μυς mus, μυός muos ‘mysz’. Zetis: gr. ζητα zēta ‘litera z’.