Oparzelina borówki wysokiej () – wirusowa choroba borówki wysokiej (Vaccinium corymbosum) wywołana przez wirusa oparzeliny borówki wysokiej (Blueberry scorch virus, BlScV). W niektórych opracowaniach opisywany jest jako wirus oparzeliny BBScV.
Występowanie i szkodliwość Po raz pierwszy opisano chorobę w 1980 r. na plantacjach borówki wysokiej odmiany ‘Berkeley’ w okolicach miejscowości Puyallup w stanie Waszyngton w USA. Stopniowo rozprzestrzeniała się ona w kolejnych plantacjach. W 2000 r. opisano ją już na 140 plantacjach w stanie Kolumbia Brytyjska w Kanadzie. W Europie po raz pierwszy wykryto ją w 2002 r. w Holandii, w 2005 r. pojawiła się we Włoszech, a w 2008 r. w Polsce.
Na porażonych krzewach borówki amerykańskiej owoce dojrzewają średnio 5 dni wcześniej, niż na zdrowych, jednak plon jest mniejszy. Wyraźnie zmniejsza się ilość owoców na pędach, wskutek czego są one wyprostowane, podczas gdy zdrowe pędy uginają się pod ciężarem owoców. Obniżenie plonu zależy od odmiany. U wrażliwej na wirusa odmiany ‘Pemberton’ plon z jednego krzewu w pierwszym roku choroby wyniósł średnio 13,13 kg, w drugim roku 5,24 kg, w trzecim 3,26 kg. U odmian odpornych nie następuje spadek plonu.