Najpierw była druga w biegu łączonym, przegrywając tylko z Ebbą Andersson. Druga była też w biegu na 10 km techniką dowolną, ulegając tylko Jessice Diggins z USA. Następnie razem z Emmę Ribom, Ebbą Andersson i Mają Dahlqvist była trzecia w sztafecie. Zdobyła też brąz na dystansie 30 km techniką klasyczną, w którym lepsze były Andersson i Norweżka Anne Kjersti Kalvå. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Trondheim trzykrotnie stawała na podium. W biegu na 10 km klasykiem była trzecia, przegrywając z Andersson i Johaug. W sztafecie Emma Ribom, Frida Karlsson, Ebba Andersson i Jonna Sundling wywalczyły złoty medal, wyprzedzając Norweżki i Niemki. Na dystansie 50 km techniką dowolną zdobyła złoty medal, pokonując Heidi Weng i Therese Johaug.

Wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, gdzie razem z Dahlqvist, Andersson i Sundling wywalczyła brązowy medal w sztafecie. Była ponadto piąta w biegu łączonym i dwunasta w biegu na 10 km techniką klasyczną. Podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo w 2026 zdobyła złoty medal w biegu łączonym kobiet, wyprzedzając Ebbę Andersson i Heidi Weng. Zwyciężyła też w biegu na 10 km stylem dowolnym, w którym wyprzedziła Andersson i Jessicę Diggins.