Zbigniew Herbert z wielkim powodzeniem uprawiał publicystykę, zwłaszcza we wczesnym okresie twórczości. Teksty z tego gatunku – poświęcone literaturze i sztuce, publikowane na łamach prasy kulturalnej całego kraju – zostały uporządkowane w sześciu teczkach, podzielonych na lata: 1948–1952, 1955–1961, 1963, 1971–1972, 1991–1996 i 1997–1998. Większość z tych utworów ukazała się w roku 2001 w tomie Węzeł gordyjski oraz inne pisma rozproszone 1948-1998 w opracowaniu Pawła Kądzieli.
W cieniu poezji i dramaturgii Herberta pozostaje twórczość przekładowa, ale pozostawił on po sobie tłumaczenia poezji z języków angielskiego, francuskiego i niemieckiego, w tym takich autorów, jak np. Sylvia Plath, Pierre Emmanuel, André Frénaud, Valery Larbaud, Rainer Maria Rilke czy Georg Trakl, a nawet studiów György Lukácsa. Sąsiadują z nimi przekłady utworów Zbigniewa Herberta na języki obce, dokonane przez m.in. Johna i Bogdanę Carpenterów, Charlesa S. Kraszewskiego, Konstantego Aleksandra Jeleńskiego, Jacques’a Burko, Klausa Staemmlera, Oskara Jana Tauschinskiego.