Wrocławska kamienica, Rynek 12 (j. niem. Freier’s Ecke) – kamienica na wrocławskim rynku, na jego południowej pierzei, tzw. stronie Złotego Pucharu, narożnik z Placem Solnym.
Historia i architektura kamienicy thumb|left|200px|Wygląd kamienicy na początku XX wieku Pierwszy budynek murowany pochodzi z okresu średniowiecznego z XIII wieku i został wzniesiony na miejsce drewnianej budowli.
W 1570 kamienicę przebudowano w stylu renesansowo-manierystycznym (manieryzm niderlandzki) podnosząc ją o jedną kondygnację. Z tego okresu zachował się kolumnowy portal wejściowy, który na podniebieniu arkady miał bogatą niderlandzką groteskę. Po 1715 właścicielem kamienicy był Johann Freyer, który sfinalizował przebudowę budynku nadając fasadzie i elewacji od strony pl. Solnego barokowy wygląd. Od tego okresu, od nazwiska właściciela kamienicę nazywano Freiers Ecke. Kamienica miała wówczas trzy kondygnacje, dwie mieszkalne kondygnacje poddasza i dwukondygnacyjny strych.