Wasilij Iwanowicz Morozow (, ur. we wsi Pozdnjakowo, zm. 1 lipca 1964 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał porucznik.
Życiorys Urodził się we wsi Pozdnjakowo (obwód smoleński).
W 1915 roku powołany do armii rosyjskiej, w 1916 roku ukończył Oranienbaumską szkołę chorążych. I jako chorąży brał udział w I wojnie światowej. Brał udział w walkach na Froncie Zachodnim będąc dowódcą plutonu.
W 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej i uczestniczył w walkach w czasie wojny domowej. Będąc kolejno: dowódca kompanii, batalionu i pułku. Brał udział w walkach na Froncie Wschodnim, Południowych i na Kubaniu do 1922 roku.
W 1923 roku ukończył kurs „Wystriał” dla dowódców Armii Czerwonej i nadal pełnił funkcję dowódcy pułku. W 1925 roku został pomocnikiem dowódcy dywizji strzeleckiej, a następnie w latach 1928–1931 był komendantem i komisarzem Niżnogrodskiej Wojskowej Szkoły Piechoty.
W 1931 roku ukończył kurs doskonalący dowódców i komisarzy w Wojskowej Akademii Politycznej. Po czym został dowódcą dywizji strzeleckich w Moskiewskim Okręgu Wojskowym najpierw 19 Dywizji Strzeleckiej (kwiecień 1931–czerwiec 1937), a następnie 1 Dywizji Strzeleckiej (zmotoryzowanej) (04.06.1937 – 14.08.1939).