W 1929 został referentem prasowym Carla Severinga, ministra spraw wewnętrznych Rzeszy, a w 1930 Alberta Grzezinskiego, berlińskiego prezydenta policji.
W latach 1930–1933 współpracował z kręgiem socjalistów, wierzących protestantów skupionych wokół Paula Tillicha, oraz z redakcją czasopisma „Neuen Blättern für den Sozialismus“. Po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów został na krótko aresztowany. Po zwolnieniu próbował wpływać na podtrzymanie kontaktów pomiędzy związkami zawodowymi, pracownikami kolei państwowej i SPD. Aresztowano go ponownie 24 listopada 1934 i przez dwa lata więziono w obozie koncentracyjnym Esterwegen. Po zwolnieniu utrzymywał się z pracy przedstawiciela handlowego i agenta ubezpieczeniowego. Jesienią 1942 roku wziął udział w drugim zjeździe Kręgu z Krzyżowej. Przez innych spiskowców Haubach postrzegany był jako potencjalny rzecznik rządu. Był początkowo przeciwnikiem zamordowania Hitlera. Po nieudanym zamachu z 9 sierpnia 1944 udało mu się przedostać do południowych Niemiec. Potem zdecydował się jednak powrócić do