Przytoczoną legendę przytoczył także Eugeniusz Janota w swym „Przewodniku w wycieczkach na Babią Górę, do Tatr i Pienin” w 1860 r.: Kościółek ś. Anny modrzewiowy na wzgórzu po lewéj (północnéj) stronie drogi od Klikuszowéj według podania mieli wybudować jacyś rozbójnicy 1219 r. (napis na tęczy), a obraz w wielkim ołtarzu ma być skradziony na Węgrzech. R. 1771 kościółek ten odnowiono. W rzeczywistości świątynia powstała pod koniec XV wieku. Prawdopodobnie w 1772 roku dostawiono wieżę. Remontowana była później kilkakrotnie: w latach 1865, 1879, 1903, 1926, 1970–71 i w 1999 roku. Architektura i wyposażenie mały|lewo|Kościół przed 1939 Jest to budowla drewniana, jednonawowa, posiadająca konstrukcję zrębową. Kościół jest orientowany i jest zaliczany do grupy kościołów późnogotyckich odmiany podhalańskiej. Posiada prezbiterium mniejsze w stosunku do nawy i zamknięte prostokątnie, z boku znajduje się zakrystia. Z boku nawy mieści się kruchta. Wieża posiada konstrukcję słupowo-ramową, obudowana jest w dolnej części na szerokość równą nawie głównej z izbicą. Zwieńcza ją kopulasty dach hełmowy, pokryty gontem. Świątynia posiada dach jednokalenicowy, pokryty gontem, na dachu znajduje się sześciokątna wieżyczka na sygnaturkę. Zwieńcza ją drewniany dach hełmowy, kopulasty z latarnią.