Joseph Parrocel (ur. 3 października 1646 w Brignoles, zm. 1 marca 1704 w Paryżu) – francuski malarz barokowy, znany ze swoich obrazów i rysunków scen bitewnych.
Joseph Parrocel pochodził z rodziny artystów z Montbrisson z regionu Loary z jednej z najliczniejszych francuskich dynastii artystycznych. Od XVI wieku, w sześciu kolejnych pokoleniach było czternastu malarzy. Joseph Parrocel i jego syn Charles Parrocel (1688-1752) byli wybitnymi malarzami batalistycznymi oraz twórcami obrazów o tematyce myśliwskiej. Bratanek Josepha, Pierre Parrocel (1670-1739) był płodnym malarzem dzieł religijnych, podobnie jak jego bratanek i uczeń Etienne Parrocel (1696-1775), który spędził życie zawodowe w RzymieParrocel, Joseph w Web Gallery of Art.
Joseph Parrocel studiował u swojego ojca Barthélemy Parrocela, a następnie u swojego starszego brata Louisa Parrocela. Przez cztery lata nauki pobierał w Paryżu a od 1667 w Rzymie, gdzie został uczniem malarza bitewnego i gdzie tworzył pod wpływem prac Salvatora Rosy. W 1675 powrócił do Paryża. W lutym 1676 został przyjęty do Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby a pełnoprawnym członkiem Akademii został na jesieni tego samego roku po prezentacji dzieła pt. Oblężenie Maastricht.