zatrudniano dla niego również nauczycieli rysunku i muzyki. Branwell przekładał Ody Horacego, lecz nigdy nie udało mu się ich opublikować. W 1838 roku wynajął studio w Bradford, by malować portrety na zamówienie. W 1840 roku podjął pracę jako guwerner rodziny w Broughton-In-Furness, Westmorland, lecz po roku został zwolniony. Od października 1841 do kwietnia 1842 był zatrudniony przez spółkę kolejową linii Manchester and Leeds, najpierw w Sowerby Bridge, a następnie w Luddenden Foot. Zwolniono go po odkryciu nadużyć finansowych. Na początku 1843 roku został guwernerem syna wielebnego Edmunda Robinsona w Thorp Green niedaleko Yorku, ale z powodu romansu z żoną swego pracodawcy musiał w lipcu 1845 wrócić do Haworth.
Branwell wysyłał swoje próby literackie do krytycznego osądu podziwianym przez siebie autorom, do których należał poeta William Wordsworth, Thomas De Quincey i David Hartley Coleridge. Udało mu się opublikować kilka wierszy w lokalnych gazetach.