Biorąc ze sobą żołnierza dotarli do najbliższej wioski Unterberg, w której stwierdził obecność żołnierzy ukraińskich. Otworzyli do nich ogień, w wyniku którego Ukraińcy zaczęli uciekać, ale pozostawili dwóch zabitych i jednego rannego. Od rannego Ukraińca otrzymał informację o znajdującej się na końcu woski placówce w której stacjonowało około 30 ludzi i 2 cekaemy. Po dotarciu do niej otworzyli ogień, zmuszając tym samym wroga do ucieczki. Akcja ta ułatwiła zajęcie Winnik.
27 października 1920 walczył w okolicach Czerniewicz. Podczas patrolu, mając ze sobą dwóch żołnierzy natknęli się na patrol bolszewików. Zaatakowali nieprzyjaciela i rozbijając jego szyki wzięli do niewoli pięciu z nich. 27 kwietnia 1921 awansował na podporucznika, a 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 325. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). W 5 pułku strzelców konnych pełnił obowiązki kolejno: dowódcy szkolnego oddziału ckm., oficera materiałowego, dowódcy szwadronu.
W 1922 w Krakowie ukończył Szkołę Jazdy i w Chełmie kurs cekaemistów. 1 stycznia 1927 otrzymał awans na rotmistrza ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 42. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 5 pułku strzelców konnych służył do 1934, kiedy to zakończył zawodową służbę wojskową.