Architektura i wyposażenie Drewniana budowla konstrukcji zrębowej, nieorientowana. Bezwieżowa, jednonawowa, z węższym zamkniętym trójbocznie prezbiterium, z boczną zakrystią. Przy wejściu kruchta. Kościół nakryty jednokalenicowym gontowym dachem z ośmioboczną sygnaturką o konstrukcji szkieletowej, zwieńczoną cebulastym hełmem z latarnią i krzyżem. Na oszalowanych pionowo ścianach rzędy okien.
Wewnątrz nad nawą strop belkowy górnym podciągiem, ze sfazowanymi narożnie belkami i z dekoracyjnym układem wsuwek w jodełkę, bielony, zdobiony złotym, geometrycznym szlakiem. Prezbiterium nakryte kasetonowym stropem z profilowanymi listwami, płaskorzeźbionymi rozetami i z malowaną dekoracją na niebieskim tle. Chór muzyczny i boczne empory połączone balustradą podzieloną na kwatery, wypełnione także płaskorzeźbami.
Najważniejsze wyposażenie: rzeźba Świętej Rodziny na belce tęczowej autorstwa Michała Ignacego Klahra; ołtarz główny z lat 1740. z obrazem św. Józefa i małego Jezusa w retabulum w kształcie bukietu liści, które wykonał Hieronim Richter; ołtarz boczny Matki Boskiej z Dzieciątkiem z barokową mensą z drugiej połowy XIX w.; drewniana ambona z malowidłami ewangelistów i barokowym baldachimem, w którego zwieńczeniu tablice z 10 przykazaniami, z 1908;