Jacob Jacobson (ur. 20 lipca 1807 w Królewcu, zm. 6 sierpnia 1858 w Braniewie) – niemiecki lekarz pochodzenia żydowskiego, praktykujący w Braniewie w latach 1831–1858. Niezwykle zasłużony dla miasta, honorowy obywatel Braniewa.
Życiorys mały|lewo|Szpital św. Andrzeja w Braniewie, którego dyrektorem był Jacobson Po ukończeniu studiów od 1831 r. rozpoczął pracę w Braunsbergu (Braniewie), a od 1837 r. przez 20 lat kierował braniewskim szpitalem św. Andrzeja. Szczególnie zasłużył się w czasach walki z epidemią cholery w latach: 1832, 1837, 1848 i 1852 r. Był czołową postacią w mieście, a 1853 r. za szczególne zasługi na jego rzecz, zwłaszcza za zaangażowanie w zwalczaniu epidemii cholery, otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Braniewa. Doktor Jacobson udzielał się także społecznie, współpracując z katolicką większością, w tym także z jezuitami. Dał się poznać również jako utalentowany kaznodzieja oraz literat. Jego śmierć w 1858 r. opłakiwało całe miasto, został pochowany na braniewskim cmentarzu żydowskim. W 1872 r. obok grobu Jacobsona została pochowana jego żona Fanny, z domu Goldschmidt, pochodząca z Gdańska. Jego wnuk Heinrich Jacob von Recklinghausen (syn córki Marii) również został znanym i cenionym lekarzemDr. Jacob Jacobson (1807–1858) Braunsbergs unbekannter Ehrenbürger Von Leo Juhnke. ZGAE Band 44.