Boris Nikołajewicz Mielnikow (ros. Борис Николаевич Мельников, ur. 1896 w Selenginsku w obwodzie zabajkalskim, zm. 28 lipca 1938) – radziecki dyplomata i funkcjonariusz Kominternu.
Życiorys W 1916 wstąpił do SDPRR(b), 1916–1917 służył w rosyjskiej armii, skończył Michajłowską Szkołę Artylerii, w 1917 był członkiem i sekretarzem Irkuckiego Komitetu Rewolucyjnego i do 1918 przewodniczącym Rady Troickosawskiej. W lipcu 1918 został wzięty do niewoli przez Japończyków, w grudniu 1918 odzyskał wolność, wyemigrował do Chin, został aresztowany i w 1920 zwolniony, został członkiem Rady Wojennej Tymczasowej Rady Nadmorskiej i Amurskiego Komitetu Obwodowego RKP(b) oraz wojenkomem (komisarzem wojskowym) Sztabu Frontu Amurskiego. Od 21 grudnia 1920 do 13 lipca 1921 był członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 2 Amurskiej Armii Republiki Dalekowschodniej, w sierpniu-wrześniu 1921 wojenkomem Amurskiej Dywizji Piechoty, od 21 września do 18 grudnia 1921 dowódcą wojsk Nadmorskiego Okręgu Wojskowego, a od 18 grudnia 1921 do 2 maja 1922 członkiem Rady Wojskowo-Rewolucyjnej Frontu Wschodniego Republiki Dalekowschodniej i jednocześnie przewodniczącym Nadmorskiego Obwodowego Komitetu RKP(b).