Błażej Roga (ur. 12 stycznia 1895 w Bystrowicach, zm. 3 września 1977 w Katowicach) – polski chemik, profesor i doktor honoris causa Politechniki Wrocławskiej, członek PAN.
Prowadził badania z dziedziny technologii chemicznej węgla kamiennego i brunatnego oraz badania nad własnościami i klasyfikacją węgla. Opracował, między innymi, metodę oznaczania spiekalności węgla, tzw. Liczba Rogi (Roga Index), która stała się podstawą międzynarodowego standardu ISO 335:1974. Organizator budowy i odbudowy przemysłu koksochemicznego w powojennej Polsce.
Życiorys Urodził się w Bystrowicach na Podkarpaciu w chłopskiej rodzinie Szymona i Katarzyny z Bodziochów. Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Jarosławiu, które ukończył z odznaczeniem w 1914 r. Studia inżynierskie z chemii odbył na Politechnice Lwowskiej (1921–1926). W 1931 r. uzyskał doktorat z chemii fizycznej na Politechnice Warszawskiej. Pracę doktorską pod tytułem „Z badań fizykochemicznych nad różnymi typami węgli koksujących” napisał pod kierunkiem prof. Wojciecha Świętosławskiego. W młodości czynnie uczestniczył w strukturach lokalnej młodzieżowej organizacji patriotycznej Drużyny Bartoszowe w Bystrowicach. Od 1910 był ich członkiem, a od 1913 naczelnikiem.