24 września 1934 został przeniesiony do Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego na stanowisko referenta, a później kierownika referatu.
Dyrektor PUWFiPW gen. bryg. Józef Olszyna-Wilczyński w opinii z 23 listopada 1936 pisał między innymi: Szef wydziału PUWFiPW w opinii z 30 listopada 1938 pisał: Służąc w Warszawie mieszkał przy ulicy Karłowicza 17. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 15. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna. W tym samym czasie zajmował stanowisko kierownika referatu do spraw specjalnych w Wydziale Ogólno-Organizacyjnym PUWFiPW.
Jego dalsze losy nie są znane. Prawdopodobnie brał udział w działaniach wojennych 1939 i w nie znanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Jego nazwisko figuruje na liście jeńców wojennych, których NKWD ZSRR przekazało do dyspozycji NKWD w Smoleńsku (pismo nr 052/3 z 27 kwietnia 1940, pozycja 21, teczka personalna nr 1885). Z Kozielska został wywieziony transportem XVIII (z 29 kwietnia 1940) do Lasu Katyńskiego i tam zamordowany.
Pozostawił żonę Zofię Cecylię z domu Chmielnicka oraz córkę.