New Zealand Alpine Club (NZAC) został założony w 1891 roku w głównej mierze z inicjatywy Arthura Paula Harpera, Georga Mannering i Malcolma Ross. Wzorowany na Alpine Club of London miał zachęcić do wspinaczki górskiej. Jest jednym z najstarszych klubów alpejskich na świecie.
Historia Inauguracyjne zebranie nowozelandzkiego klubu alpejskiego odbyło się 11 marca 1891 roku na którym Arthur Paul Harper został wybrany na pierwszego sekretarza i skarbnika klubu, a jego ojciec Leonard Harper, został mianowany pierwszym prezydentem klubu. A. P. Harper był również odpowiedzialny za wznowienie działalności klubu po przerwie w 1921. W latach 1914–1932 sprawował urząd Prezesa, a w 1941 – roku jubileuszowym klubu, został wybrany "President for the Year" (Prezydentem Roku).
NZAC jest członkiem Union Internationale des Associations d'Alpinisme (UIAA), (Międzynarodowa Federacja Związków Alpinistycznych). Jego główna siedziba znajduje się w Christchurch w Nowej Zelandii. Klub zrzesza około 3700 członków, którzy są podzieleni na dwanaście sekcji, z czego jedenaście działa w Nowej Zelandii i jedna w Australii. Większość sekcji prowadzi kursy instruktażowe dla początkujących wspinaczy, ale też zapewnia instruktaż dla średnio zaawansowanych i zaawansowanych.