Wasilij Iwanowicz Rakow (ros. Василий Иванович Раков, ur. w Petersburgu, zm. 28 grudnia 1996 tamże) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1940 i 1944).
Życiorys Dzieciństwo i młodość spędził w obwodzie twerskim, w 1928 skończył szkołę uniwersytetu fabryczno-zawodowego, od grudnia 1928 służył w Armii Czerwonej. W 1929 ukończył leningradzką wojskowo-teoretyczną szkołę Sił Powietrznych, w 1930 Kaczyńską Wojskową Wyższą Szkołę Lotniczą Pilotów, a w 1931 wojskową szkołę lotników morskich w Sewastopolu, służył w siłach powietrznych Floty Bałtyckiej. W 1938 skończył wyższe kursy lotnicze w Lipiecku i został dowódcą eskadry, 1939-1940 uczestniczył w wojnie z Finlandią. Rankiem 30 listopada 1939 eskadra bombowców sił powietrznych Floty Bałtyckiej pod jego dowództwem dokonała nalotu na fińską bazę wojskową na wyspie Santahamina położonej na wschód od Helsinek.
Po zakończeniu wojny z Finlandią dowodził pułkiem lotnictwa bombowego, a od kwietnia do grudnia 1940 brygadą lotniczą Floty Czarnomorskiej, w styczniu 1942 ukończył Akademię Marynarki Wojennej.