Wiktor Nikołajewicz Leonow (; ur. w Zarajsku, zm. 7 października 2003 w Moskwie) – radziecki marynarz, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944 i 1945).
Życiorys Po ukończeniu 7 klas, 1931–1933 uczył się w szkole fabryczno-zawodowej w Moskwie, potem pracował jako ślusarz i jednocześnie działał w Komsomole. Od 1937 służył w marynarce wojennej ZSRR, był motorowym łodzi podwodnej Floty Północnej i pracownikiem warsztatu remontu okrętów floty podwodnej w mieście Polarnyj. Po ataku Niemiec na ZSRR został skierowany do samodzielnego oddziału zwiadowczego Floty Północnej, początkowo jako szeregowy, później dowódca pododdziału, od 18 lipca 1941 przeprowadził ok. 50 operacji bojowych na tyłach wroga, w grudniu 1942 otrzymał stopień młodszego porucznika i funkcję zastępcy oddziału ds. politycznych, od 1942 należał do WKP(b). W grudniu 1943 został dowódcą 181 specjalnego oddziału zwiadowczego Floty Północnej, w kwietniu 1944 awansowano go na porucznika, w październiku 1944 brał udział w walkach podczas operacji petsamsko-kirkeneskiej, w dużym stopniu przyczyniając się do zdobycia przez ZSRR Petsamo i Kirkenesu. W maju 1945 został skierowany na Daleki Wschód jako dowódcę specjalnego oddziału wywiadowczego Floty Pacyficznej, uczestniczył w wojnie z Japonią, m.in. w desantach w portach Rasŏn, Ch’ŏngjin i Wŏnsan.