Michaił Wasiljewicz Kuzniecow (ros. Михаил Васильевич Кузнецов, ur. we wsi Agarino w guberni tulskiej (obecnie w obwodzie moskiewskim), zm. 15 grudnia 1989 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał major lotnictwa, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1943 i 1945).
Życiorys Od 1921 mieszkał w Moskwie, gdzie w 1930 skończył 7 klas szkoły, później pracował jako elektromonter, w 1933 został funkcjonariuszem Komsomołu. Od lipca 1933 służył w Armii Czerwonej, w 1934 ukończył wojskową szkołę morskich lotników i obserwatorów w Jejsku, był adiutantem eskadry i pomocnikiem dowódcy eskadry w pułku lotnictwa myśliwskiego w Białoruskim Okręgu Wojskowym. We wrześniu 1939 uczestniczył w zajmowaniu przez ZSRR Zachodniej Białorusi, czyli agresji ZSRR na Polskę, a na początku 1940 w wojnie z Finlandią, później służył w Leningradzkim Okręgu Wojskowym i Nadbałtyckim Specjalnym Okręgu Wojskowym. W kwietniu 1941 skończył kursy doskonalenia dowódców eskadr w Lipiecku, po ataku Niemiec na ZSRR jako dowódca eskadry i nawigator (szturman) pułku lotnictwa myśliwskiego walczył na Froncie Północno-Zachodnim, a od sierpnia do grudnia 1941 Leningradzkim.