1970): Tajemniczy obiekt w południe (2000), Skrajne żądze (2002), Choroba tropikalna (2004), Światło stulecia (2006), Wujek Boonmee, który potrafi przywołać swoje poprzednie wcielenia (2010), Cmentarz wspaniałości (2015), Memoria (2021), Carlos Reygadas (ur. 1971): Japón (2002), Bitwa w niebie (2005), Post tenebras lux (2012), Nasz czas (2018), Lisandro Alonso (ur. 1975): La libertad (2001), Los muertos (2004), Jauja (2014), Albert Serra (ur. 1975): Honor rycerza (2006), Śpiew ptaków (2008), Śmierć Ludwika XIV (2016), Roi Soleil (2018), Liberté (2019), Pacifiction (2022), Samotne popołudnia (2024).
Nagrody Filmy zaliczane do nurtu slow cinema otrzymały nagrody na wielu festiwalach filmowych:
Złota Palma na festiwalu w Cannes: Wieczność i jeden dzień (1998, reż. Teo Angelopulos), Słoń (2003, reż. Gus Van Sant), Wujek Boonmee, który potrafi przywołać swoje poprzednie wcielenia (2010, reż. Apichatpong Weerasethakul), Grand Prix na festiwalu w Cannes: Spojrzenie Odyseusza (1995, reż. Teo Angelopulos), Ludzkość (1999, reż. Bruno Dumont), Uzak (2003, reż. Nuri Bilge Ceylan), Las w żałobie (2007, reż. Naomi Kawase), Pewnego razu w Anatolii (2011, reż. Nuri Bilge Ceylan), Strefa interesów (2023, reż. Jonathan Glazer), Nagroda Jury na festiwalu w Cannes: Pieśni z drugiego piętra (2000, reż.