Marian Kowalewski (ur. 15 maja 1895 w Suboczy na Litwie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – major lekarz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kazimierza i Konstancji z Załęskich. Absolwent Wydziału Medycznego Uniwersytetu Warszawskiego (1923). Członek POW w Kijowie. Uczestnik wojny 1920 jako lekarz 108 szpitala polowego w 12 pułku artylerii polowej.
W okresie międzywojennym pozostał w wojsku. W 1923 jako oficer nadetatowy V Batalionu Sanitarnego w stopniu kapitana lekarza (starszeństwo z dniem 1 czerwca 1919 i 13 lokatą w korpusie oficerów sanitarnych zawodowych – lekarzy) służył w 75 pułku piechoty jako starszy lekarz pułku. W 1923 awansował do stopnia majora lekarza (starszeństwo z dniem 1 lipca 1923). Naczelny lekarz 69 pułku piechoty. W latach 1925–1928 w 3 Szpitalu Okręgowym. W 1930 w stopniu majora przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grodno i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 3 Szpitala Okręgowego w Grodnie. Pracował w szpitalu ss. elżbietanek w Warszawie.