Costache Caragiale (ur. 29 marca 1815 w Bukareszcie, zm. 13 lutego 1877 tamże) – rumuński aktor, dramaturg, pierwszy dyrektor Teatru Narodowego w Bukareszcie, który odegrał ważną rolę w rozwoju rumuńskiego teatru.
Życiorys Caragiale zadebiutował na scenie w 1835 w Bukareszcie. W 1838 zorganizował teatr współczesnego dramatu w Jassach. Przez kolejne 15 lat pracował w teatrach regionalnych, w szczególności w Jassach, Botoszany i Krajowa, gdzie promował sztuki najbardziej utalentowanych dramaturgów tego okresu, w tym Vasile Alecsandri i Constantina Negruzzi. Wrócił do Bukaresztu w 1850. W latach 1852–1855 Caragiale był pierwszym dyrektorem Teatru Narodowego w Bukareszcie. Mianowany został 1 lipca 1852 na trzyletnią kadencję. W tym czasie budowa instytucji nie została zakończona.
Umowa z teatrem zobowiązywała go do posiadania 24-osobowej grupy. W pierwszym roku odbywały się dwie premiery w miesiącu, a w następnych latach trzy premiery. W repertuarze znajdowały się: dramaty, komedie, farsy i wodewil. Przed inauguracją teatru Costache Caragiale udał się do Paryża, gdzie zakupił kostiumy i dekoracje.
Napisał także kilka komedii, m.in.: „O repetiție moldovenească sau Noi și iar Noi” i „O soaré la mahala sau Amestec de dorințe”.