Szpital im. Ludwika Rydygiera we Wrocławiu – wrocławski szpital funkcjonujący w latach 1900–2004.
Historia szpitala Szpital pod wezwaniem św. Jerzego założyły zakonnice z zakonu boromeuszek ze zgromadzenia w Trzebnicy na nabytym w 1899 r. zabudowanym terenie położonym między obecnymi ul. Rydygiera a Pomorską. 18 sierpnia 1900 r. w gmachu o architekturze neogotyckiej otworzono szpital złożony z oddziałów internistycznego i chirurgicznego, dysponujących w sumie 80 łóżkami. Znajdował się tam także klasztor boromeuszek. W 1902 powstał oddział ginekologiczny, w 1903 r. laryngologiczny, w 1909 okulistyczny, w 1912 r. dermatologiczny, a w 1913 r. oddział dla nerwowo chorych. W 1906 r. wzniesiono nowe skrzydło szpitala oraz budynek gospodarczo-laboratoryjny, dzięki czemu szpital dysponował 115 łóżkamiSzmida-Półbratek s. 190–192.. Przy szpitalu działała szkoła pielęgniarska, od roku 1908 do 1923 włącznie, później przeniesiona do siedziby zakonu w TrzebnicySzmida-Półbratek s. 192.. Podczas I wojny światowej w części szpitala wojsko urządziło lazaret. W latach 1913–1916 zakon kupił przyległe grunty wraz z kilkoma budynkami, które adaptowano na potrzeby szpitalne, a w 1917 r. nabył gospodarstwo w Widawie, którego produkcję przeznaczano na potrzeby szpitalaSzmida-Półbratek s. 193..