Piotr Iwanowicz Kosienko (ros. Пётр Иванович Косенко, ur. we wsi Wielikomichajłowka w obwodzie biełgorodzkim, zm. 22 kwietnia 1973 w Moskwie) – radziecki generał porucznik artylerii, Bohater Związku Radzieckiego (31 maja 1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie niepełne średnie. Od marca 1919 służył w Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej, później ukończył szkołę artylerii w Charkowie i następnie w Odessie. Był dowódcą plutonu, szefem łączności baterii, pomocnikiem dowódcy baterii i dowódcą dywizjonu, w 1933 skończył akademickie kursy doskonalenia kadry dowódczej i został pomocnikiem dowódcy pułku artylerii, w 1938 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego. Następnie został skierowany na Daleki Wschód, gdzie 1939–1941 był szefem artylerii 30 Korpusu Zmechanizowanego, w 1941 ukończył kursy wyższej kadry dowódczej przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego. Od grudnia 1941 brał udział w wojnie z Niemcami jako szef artylerii i zastępca dowódcy 1 Armii Uderzeniowej na Froncie Zachodnim i potem Północno-Zachodnim, walczył w bitwie pod Moskwą i pod Diemiańskiem, w maju 1942 objął dowództwo 1 Dywizji Artylerii na Froncie Woroneskim, uczestniczył w operacji woroszyłowgradzko-woroneskiej, był dwukrotnie ranny.