Ochrona Bardzo dobrym rozwiązaniem jest uprawianie odmian odpornych na mączniaka rzekomego. Jednak patogen ten tworzy wciąż nowe szczepy i sposób ten jest niewystarczający. W miarę, jak patogen tworzy nowe szczepy, należy wprowadzać do uprawy wciąż nowe odmiany. Odbywa się swoisty wyścig między stacjami hodowli nowych odmian a patogenem. Płodozmian bardzo ważny przy innych chorobach słonecznika, w przypadku mączniaka rzekomego odgrywa minimalną tylko rolę. Jego oospory mogą bowiem w glebie przetrwać do 10 lat. Zaprawianie nasion skutecznie zwalcza większość szczepów, jednak powstały już szczepy odporne na najczęściej używane do tego celu fungicydy, takie, jak metalaksyl i mefanoxam. Jak dotąd skuteczna jest jeszcze , być może w przyszłości wprowadzone zostaną także nowe fungicydy.
W przypadku systemicznego porażenia opryskiwanie roślin fungicydami okazało się nieskuteczne. Przy infekcji miejscowej opryskiwania nie stosuje się – straty ekonomiczne w tym przypadku są tak niewielkie, że opryskiwanie jest ekonomicznie nieopłacalne. Zaleca się usuwanie z okolic plantacji roślin, które są żywicielami Plasmopara halstedii.
Patogen może rozprzestrzeniać się przez wiatr i nasiona, głównym jednak źródłem infekcji jest gleba. Na polu, w którym wystąpiła silna infekcja mączniaka rzekomego słonecznika, w następnych latach nie można uprawiać słoneczników.
Przypisy
Kategoria:Choroby roślin powodowane przez chromisty