Piotr Paliński (ur. 17 sierpnia 1853 w Fordonie – obecnie dzielnica Bydgoszczy, zm. 26 lutego 1950 w Wągrowcu) – nauczyciel, redaktor, dziennikarz, pisarz, publicysta, krajoznawca, działacz narodowy, regionalista. Pseudonimy i kryptonimy: Janek znad Wisły, Ojciec Bogumił, Bogumił Tłomaczyński, Bogumił Znajomy, Gaweł Wrazinos.
Życiorys 1870-1873 uczęszczał do seminarium nauczycielskiego w Kcyni, następnie był nauczycielem w szkole w Barcinie. W 1877 roku przeniesiony do szkoły katolickiej w Linowcu. W 1878 uzyskał nominacje nauczyciela stałego, od 1883 uczył w Strzelinie. W latach 1874–1883 publikował w "Gazecie Górnośląskiej", w następnych latach także w "Gońcu Wielkopolskim", "Oświacie", "Warcie", "Niedzieli". W 1887 założył w Strzelinie pismo "Nadgoplanin"; w ramach tytułu pojawiały się dodatki: "Matka Chrześcijańska" oraz "Nasza Gazetka" (dla dzieci). W swoich publikacjach zachęcał do czytania i pisania po polsku. W 1889 został przeniesiony do szkoły w Rupienicy, gdzie publikował w "Straży Polskiej". W 1892 założył Stowarzyszenie Katolickich Nauczycieli Wielkiego Księstwa Poznańskiego z siedzibą w Bydgoszczy, od 1893 do 1895 był jego prezesem. W 1895 Palińskiemu wytoczono proces za przetłumaczenie z języka niemieckiego powieści "Diabeł w szkole" (J. E. K. Bischoff).