Siemion Antonowicz Kozak (, , Semen Antonowycz Kozak; ur. we wsi Iskorost' (obecnie miasto Korosteń), zm. 24 grudnia 1953 w Jużnosachalińsku) – radziecki wojskowy narodowości ukraińskiej, generał porucznik, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1943 i 1945), Narodowy Bohater Jugosławii (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Jako bojec oddziału specjalnego przeznaczenia uczestniczył w wojnie domowej w Rosji, w 1923 został członkiem RKP(b), od marca 1924 służył w Armii Czerwonej. W 1928 ukończył szkołę artylerii w Kijowie i został dowódcą baterii pułku artylerii 51 Dywizji Piechoty w Ukraińskim Okręgu Wojskowym, od stycznia 1929 do maja 1932 wykładał na kursach kadry dowódczej w Mikołajowie, od maja do września 1932 dowodził dywizjonem artylerii w Odessie. W 1933 skończył kursy doskonalenia kadry dowódczej i został pomocnikiem dowódcy batalionu czołgów w Ukraińskim Okręgu Wojskowym, od grudnia 1933 do października 1937 pracował w Leningradzkiej Szkole Wojskowo-Taktycznej, w październiku 1938 ukończył studia w Akademii Wojskowej im. Frunzego i został w niej wykładowcą taktyki.