Rejestrator danych OTAM (On Tram Data Recorder) wskazał, że na tej odległości nastąpiło pewne hamowanie, ale tylko w stopniu wystarczającym do zmniejszenia prędkości tramwaju z do .
Wystosowano zalecenie, aby przed ponownym włączeniem linii nr 3 do ruchu wprowadzić kolejne ograniczenie prędkości przed zakrętem w Sandilands Junction. Na jego skutek przed przywróceniem ruchu zostały wprowadzone trzy kolejne ograniczenia prędkości. W raporcie stwierdzono również, że wielu pasażerów, którzy zginęli lub doznali poważnych obrażeń, zostało wyrzuconych z tramwaju przez rozbite szyby okien i drzwi. W listopadzie magazyn „Rail” wezwał RAIB do zakończenia dochodzenia i opublikowania końcowego sprawozdania.
Ostateczny raport został opublikowany 7 grudnia Za przyczynę wypadku uznano błąd motorniczego. Zgodnie ze scenariuszem, który określono jako najbardziej prawdopodobny, motorniczy podczas zbliżania się do zakrętu miał epizod mikrosnu (chwilowej utraty świadomości). Okna tramwaju wykonane z hartowanego szkła nie były wystarczająco mocne, aby zatrzymać pasażerów wewnątrz tramwaju. Wszystkie ofiary śmiertelne zostały wyrzucone przez boczne prawe okna. Szkło laminowane nie pękłoby, co istotnie zwiększyłoby szanse na przeżycie wypadku.