Pawieł Aleksiejewicz Kabanow, ros. Павел Алексеевич Кабанов (ur. w Petersburgu, zm. 27 lutego 1987 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał pułkownik wojsk technicznych, Bohater Pracy Socjalistycznej.
Życiorys Skończył szkołę podstawową, w 1916 został powołany do rosyjskiej armii, w 1917 uczestniczył w rewolucji lutowej i w rewolucji październikowej. W 1918 jako jeden z pierwszych wstąpił do Armii Czerwonej i w tym samym roku do RKP(b), służył w kompanii kolejowej, brał udział w ubezpieczaniu działań bojowych na froncie wojny z Polską 1920, był partorgiem (partyjnym organizatorem) kompanii i pomocnikiem komisarza dywizjonu kolejowego. W 1936 ukończył Akademię Wojskowo-Transportową Armii Czerwonej i został pomocnikiem dowódcy pułku kolejowego ds. technicznych, a w 1937 dowódcą pułku kolejowego, od 1939 dowodził 5 Brygadą Kolejową Specjalnego Korpusu Wojsk Kolejowych na Dalekim Wschodzie. W marcu 1941 jego brygada została przeniesiona na zachód, w rejon Lwów–Tarnopol–Przemyśl dla budowania połączeń kolejowych w obszarze przygranicznym. Uczestniczył wraz z brygadą w wojnie z Niemcami, w styczniu 1942 został szefem Zarządu Prac Wojskowo-Odbudowujących i Odgradzających, który odpowiadał za wszelkie prace nad budową i odbudową magistrali kolejowych w obszarze działań Frontu Południowego i Południowo-Radzieckiego.