Leon Penner (ur. 28 marca 1907 w Lutowiskach, zm. prawd. pod koniec lat 90. w Wiedniu) – polski adwokat i prokurator pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się 28 marca 1907 w Lutowiskach. Był pochodzenia żydowskiego, synem Eliasza – Uchwała Rady Państwa z dnia 4 stycznia 1955 r. nr 0/4 – na wniosek Prokuratora Generalnego P.R.L.. Pochodził z Przemyśla. Kształcił się w Państwowym Gimnazjum w Jarosławiu, gdzie w 1921 ukończył III klasę. Został adwokatem. W połowie 1937 otworzył kancelarię adwokacką w Jarosławiu przy ulicy Kraszewskiego 4. Miał też kancelarię w Ustrzykach Dolnych.
Podczas II wojny światowej został zatrzymany przez Niemców, wywieziony z Jarosławia, i pod koniec 1942 osadzony w Zwangsarbeitslager Zaslaw. Za radą pochodzącego z pobliskiego Zagórza Alojzego Bełzy ps. „Alik” uciekł z obozu w styczniu 1943 i trafił do Karola i Władysława Szelków w Niebieszczanach. Drugi z nich był komendantem tamtejszej placówki ZWZ–AK. Wraz z żoną i córką został umieszczony u ich sąsiadów, tj. Wiktorii Rolnik. Miejscem ukrywania był wykonany uprzednio podkop w stajni, strych, a w czasie zagrożenia również las.