Əziz Məmmədkərim oğlu Əliyev (ur. 1 stycznia 1897 w Erywaniu, zm. 27 lipca 1962 w Baku) – polityk Azerbejdżańskiej SRR, przewodniczący Rady Najwyższej Azerbejdżańskiej SRR (1941–1944).
Życiorys Od 1926 należał do WKP(b), w 1929 został dyrektorem Azerbejdżańskiego Instytutu Klinicznego, później do 1937 był rektorem Azerbejdżańskiego Państwowego Instytutu Medycznego, a w 1937 rektorem Azerbejdżańskiego Uniwersytetu Państwowego. W 1938 otrzymał tytuł doktora nauk medycznych, od 21 lipca 1938 do 17 maja 1940 był sekretarzem Prezydium Rady Najwyższej Azerbejdżańskiej SRR, od 1939 ludowym komisarzem ochrony zdrowia Azerbejdżańskiej SRR, a 1941-1942 III sekretarzem Komunistycznej Partii (bolszewików) Azerbejdżanu. Od 7 kwietnia 1941 do 6 marca 1944 był przewodniczącym Rady Najwyższej Azerbejdżańskiej SRR, jednocześnie od 27 września 1942 do 3 grudnia 1948 I sekretarzem Dagestańskiego Komitetu Obwodowego WKP(b), w 1942 został przewodniczącym Miejskiego Komitetu Obrony w Machaczkale, 1948–1949 uczył się na kursach przy KC WKP(b).