najprawdopodobniej podczas spotkania z Jo Rogers i jej córkami zdecydował, że to one będą celem. Fakt, że zakleił im usta, ale nie zasłonił oczu, wskazywał na sadystyczną osobowość: chciał, żeby ofiary do końca były świadome, co się stanie. Najprawdopodobniej to nie był jego pierwszy atak: niedoświadczeni napastnicy nie mają na tyle odwagi, by porwać się na trzy cele jednocześnie. Natomiast fakt, że tak długo go nie wykryto, prawdopodobnie podniósł jego pewność siebie: zabije znów, jeśli już tego nie uczynił. Profilerzy z FBI stwierdzili również, że zabójca mieszka w Tampie lub okolicach i świetnie zna ten rejon, tak ląd, jak i wody. Poradzili również, by w większym stopniu wykorzystać media, tak by w śledztwo mogli się bardziej zaangażować zwykli mieszkańcy.
Śledczy z Florydy mieli również własne powody, by zaangażować media. W końcu 1991 minęło dwa i pół roku śledztwa, bez wymiernych efektów; władze miasta coraz głośniej mówiły, że chcą zamknąć śledztwo w sprawie zabójstwa rodziny Rogersów, bo potrzebują funduszy, jak i policjantów do innych spraw.