Stanisław Broszkowski, herbu Brochwicz (ur. 19 kwietnia 1777Biogram Stanisława Broszkowskiego na portalu napoleon.org.pl jest podany za książką Stanisława Kirkora Legia Nadwiślańska 1808–1814, wyd. Oficyna Poetów i Malarzy, 1981., zm. 13 lutego 1827 w Kaliszu) – żołnierz Legionów Polskich we Włoszech, oficer Legii Nadwiślańskiej, uczestnik kampanii hiszpańskiej w latach 1808–1810 i wojny z Rosją w 1812 roku, odznaczony orderem Virtuti Militari.
Pochodzenie Urodzony w Warszawie albo w KrakowieJan Pachoński w swoim fundamentalnym dziele o Legionach Polskich (w indeksach osobowych) określa Stanisława Broszkowskiego i jego brata Andrzeja jako pochodzących z Krakowa.. Z wykształcenia był matematykiem, znał język francuski i niemiecki.
Służba wojskowa Legiony Polskie Od 1794 w Korpusie Artylerii Koronnej, w stopniu podoficera. Po upadku Rzeczypospolitej (1795) służył w Legionach Polskich utworzonych w 1798 przez generała Jana Henryka Dąbrowskiego i walczących we Włoszech u boku wojsk rewolucyjnej Francji. W listopadzie 1798 Broszkowski rozpoczął służbę w stopniu furiera, w lutym 1801 otrzymał awans na swój pierwszy stopień oficerski, podporucznika artylerii in spe 3. półbrygady Legii Włoskiej. Walczył pod Weroną i Mantuą.