Płowa Bestia – powieść realistyczna z 1948 roku autorstwa Pawła Wiedermana (ur. 1889), opisująca powstawanie i likwidację gett żydowskich oraz organizację Rad Starszych Gmin Żydowskich (Ältestenräte der jüdischen Kultusgemeiden) na terenie wschodniego Górnego Śląska (Ost-Oberschlesien), którą pisał w ukryciu na terenie sosnowieckiego getta od 16 grudnia 1943 do 26 lipca 1944 roku.
Fabuła Głównym bohaterem powieści jest postać autentyczna, Mojżesz Merin – przewodniczący Centrali Żydowskich Rad Starszych na Wschodnim Górnym Śląsku (Zentrale der Ältestenräte der jüdischen Kultusgemeiden in Ost-Oberschlesien) w czasie okupacji niemieckiej. Akcja toczy się wokół jego osoby, jego współpracowników oraz historii społeczności żydowskich na terenie Górnego Śląska i zachodniej Małopolski w czasie wojny. Centrala Żydowskich Rad Starszych Wschodniego Górnego Śląska to samorząd żydowski utworzony z polecenia referatu do spraw żydowskich katowickiego Gestapo w styczniu 1940 roku, obejmującego swą władzą obszar prawie całej rejencji katowickiej oraz części rejencji opolskiej.