Zyskał dzięki temu znaczną popularność w Rosji.
W 1988 został przewodniczącym państwowego komitetu do spraw kultury, a rok później ministrem kultury Łotewskiej SRR. Pozostał na tym stanowisku również po odzyskaniu w 1990 przez Łotwę niepodległości, zajmując je do 1993. W latach 1993–1998 pełnił funkcję doradcy prezydenta Łotwy do spraw kultury. Do 1995 był jednocześnie dyrektorem artystycznym i dyrygentem orkiestry „Big bends” przy Latvijas Radio.
W 1998 założył i stanął na czele ugrupowania pod nazwą Nowa Partia. Partia wprowadziła w tym samym roku swoją reprezentację do Sejmu, a jej lider uzyskał mandat poselski. Formacja uległa jednak dezintegracji. Raimonds Pauls dołączył do Partii Ludowej. Z jej ramienia zasiadał w parlamencie przez dwie kolejne kadencje (2002–2010).
Odznaczenia Order Trzech Gwiazd III, II i I klasy (1995, 2016, 2025) Krzyż Uznania I klasy (2008) Kawaler 1. klasy Orderu Danebroga (Dania, 1997) Kawaler 1.