Bez zapachu lub o słabym zapachu, smak nieznany. Cechy mikroskopowe Zarodniki (9,3–)9,5–10,3(–11,2) × (4,7–)4,9–5,9(–6,1) μm, Q = 1,7–2(–2,1), elipsoidalno-prawie migdałowate z luźnym exosporium, otaczającym cały zarodnik, z wyjątkiem wyrostka wnęki. Wewnętrzna ściana zarodnika (episporium) to grubookrągła lub nieregularnie ukształtowana brodawka, raczej ciemnobrązowa pod mikroskopem. Cheilocystydy 30-40 × 4-6 pm, mniej więcej cylindryczne, z podstawą i wierzchołkiem nieposzerzonym lub niewiele, cienkościenne. Gatunki podobne Istnieje wiele podobnie ubarwionych gatunków włośnianek – mają przeważnie dość podobne, cielistobeżowe ubarwienie. Ich prawidłowe oznaczenie bez użycia mikroskopu i znajomości cech mikroskopowej budowy jest trudne. W przypadku włośnianki węglolubnej pomocne może być miejsce występowania.
Występowanie i siedlisko Gatunek rzadki. W Polsce do 2003 r. podano tylko 2 stanowiska, w późniejszych latach podano kilka następnych.
Naziemny grzyb wypaleniskowy. Rośnie na pogorzeliskach, spalonych resztkach drewna w lasach liściastych i iglastych, ogrodach, zaroślach, alejach i łąkach.
Przypisy
Kategoria:Grzyby wypaleniskowe Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate